Στήν Αστρονομία, ο Ζωδιακός κύκλος είναι ο κύκλος τών Αστερισμών πού βρίσκονται στήν διαδρομή τού Ήλιου στόν
ουρανό κατά τήν διάρκεια ενός έτους. Η Σελήνη καί οι Πλανήτες βρίσκονται επίσης σέ αυτή τήν διαδρομή, καί έτσι
βρίσκονται καί αυτοί στούς αστερισμούς τού ζωδιακού κύκλου.
Στήν Αστρολογία
, ο ζωδιακός κύκλος δηλώνει τά ζώδια
τά οποία διαιρούν τήν ηλιακή διαδρομή σέ δώδεκα, ίσες περιοχές μήκους.
Είναι
γνωστό οτι βρίσκεται σέ χρήση από τήν Ρωμαική περίοδο, βασισμένη σέ στοιχεία από τήν Ελληνιστική Αστρονομία πού μέ τήν
σειρά της ήταν βασισμένη σέ Αστρονομικά στοιχεία από τούς Βαβυλωνίους καί Χαλδαίους - στά μισά τής πρώτης χιλιετηρίδας
πρό Χριστού.
Η Λατινική ονομασία zōdiacus είναι παρμένη από τήν Ελληνική ονομασία
'ζωδιακός κύκλος'
μέ ρίζα τό 'ζώδιον', υποκοριστικού τού 'ζώον'. Βασίζεται βέβαια στό γεγονός ότι πολλά από τά ζώδια τού Κλασσικού Ελληνισμού ανταποκρίνονται σέ ζώα [έξι από τά δώδεκα, σύν δύο μυθολογικά υβρίδια].
Αστρολογία
Η Ελληνιστική
Αστρολογία ήταν ένα συνοθύλευμα Βαβυλωνικής καί Αιγυπτιακής αστρολογίας, καί μάλιστα, η Ωροσκοπική Αστρολογία
εμφανίστηκε πρώτα στήν Πτολεμαική Αίγυπτο
Τά Ινδουιστικά ζώδια είναι δανεισμένα επίσης από τό Ελληνικό ζωδιακό σύστημα, εφαρμοσμένα κατά τήν περίοδο τών Σελευκιδών.
Τό σημαντικότερο πρόσωπο στήν δημιουργία τής ωροσκοπικής αστρολογίας ήταν ο αστρονόμος Πτολεμαίος, τού οποίου τό
έργο 'Τετράβιβλος', έβαλε τίς βάσεις τής Δυτικής Αστρολογίας.
|
